Έφυγε η Μαρία Δημητρίου Ανδριόπουλου (από Βουτσαρά)

   ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ    

Στις 24 Αυγούστου 2013 έφυγε έτσι στα ξαφνικά νεότατη η χιλιολατρεμένη μοναχοκόρη Μαρία, του διαπρεπούς ομότιμου καθηγητού Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπ. Θεσσαλονίκης Δημητρίου Ανδριόπουλου (από Βουτσαρά). 

Η νεκρώσιμη ακολουθία τελέστηκε στον Ι. Ν Αγίων Αναργύρων Αμαρουσίου, με συμμετοχή και συμπαράσταση συγκλονισμένων συναδέλφων και φίλων του, από όλο τον Ελλαδικό χώρο. Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο Αμαρουσίου. 

Αιωνία της η μνήμη.

Νικ. Κωστάρας

Μαρούσι

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου  θα τελεστεί  το μνημόσυνο της Μαρίας Δημ. Ανδριοπούλου στον Ι. Ν Αγίων Αναργύρων Αμαρουσίου, μετά την Θεία Λειτουργία.

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

Απελευθέρωση και όχι άλωση της Τριπολιτσάς. Οι Τούρκοι ήσαν οι κατακτητές και οι Έλληνες ήσαν οι ελευθερωτές. Γι' αυτό πρέπει να ομιλούμε περί απελευθερώσεως της Τριπολιτσάς από τον Τουρκικό ζυγό μετά από πεντάμηνη πολιορκία.

Η Τριπολιτσά ήταν απόρθητο κάστρο και είχε εφτά πύλες με διπλές πολεμίστρες και τάπιες με μεγάλα κανόνια. Η Τριπολιτσά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν το σπουδαιότερο οχυρό της Πελοποννήσου. Ήταν η έδρα του πασά του «Μορέως».

Η απελευθέρωσή της ήταν το όνειρο και το στρατηγικό σχέδιο του Γέρου του Μοριά. Πίστευε ότι πέφτοντας το κάστρο του Μοριά στεριώνει η Επανάσταση. Γι' αυτό Κολοκοτρώνης και Τριπολιτσά βρίσκονταν σαν δύο έννοιες συνυφασμένες. Το όνομα της Τριπολιτσάς, χάριν της Ιστορίας, έχει συνδεθεί με το όνομα του αρχιτέκτονα της πολιορκίας και της απελευθερώσεως της, του συντελεστή της μεγαλειώδης νίκης, το πάρσιμο του απόρθητου κάστρου του Μοριά.

Πράγματι, η σύλληψη και η οργάνωση της πολιορκίας της Τριπολιτσάς οφείλεται στην  στρατιωτική ευφυΐα και οξυδέρκεια του αρχιστρατήγου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Πίστευε και αγωνιζόταν να χτυπήσει τον εχθρό στην κεφαλή, χωρίς να εγκαταλείψει την πολιορκία των λοιπών κάστρων. Ενώ διαφορετικά σκέπτονταν οι άλλοι οπλαρχηγοί. Τελευταία όλοι συμφώνησαν με το στρατηγικό πολεμικό σχέδιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Έτσι άρχισε να περισφίγγεται ο κλοιός της Τριπολιτσάς. Η θηλιά έσφιξε. Δέκα χιλιάδες αγωνιστές είχαν μπλοκάρει πιο σφιχτά τα τείχη της Τριπολιτσάς. Οι Έλληνες πολιορκητές αρχικώς ήσαν 6.000 και τελικώς 10.000 προ της μάχης της Γράνας με 20.000 κατά τις παραμονές της πολιορκίας. Ξεκίνησαν την Επανάσταση, απαράσκευοι, άοπλοι, άπειροι, απείθαρχοι και σχεδόν άσιτοι. Αλλά «οι αγύμναστοι και απόλεμοι επαναστάτες, οι διαλυόμενοι με τους πρώτους τουρκικούς πυροβολισμούς και εγκαταλείποντας τους οπλαρχηγούς των, αφ’ ης συνειδητοποίησαν τον πέριξ της Τριπολιτσάς αγώνα επειθάρχησαν και επολέμησαν μέχρι αυτοθυσίας» όπως τονίζει ο ιστορικός Τάσος Γριτσόπουλος.

Ο Φωτάκος υπολογίζει την δύναμη της τουρκικής φρουράς σε 16.000 με άφθονο πολεμικό υλικό, τροφοδοσία, πειθαρχία, διαθέτοντας επιπλέον ιππικό και πυροβολικό.

Στις 23 Σεπτεμβρίου, ημέρα Παρασκευή ο Κεχαγιάμπεης κάλεσε μικρούς και μεγάλους σε συνέλευση για να ξεκαθαρίσουν τι τους απόμενε να κάμουν. Κατά την ώρα της γενικής συνελεύσεως στο σεράγι από τον Κεχαγιάμπεη, οι φυλακές στις τάπιες είχαν αδυνατίσει γιατί οι περισσότεροι βρίσκονταν στην συνέλευση. Οι Έλληνες ξεχύθηκαν μέσα στην Τριπολιτσά συντρίβοντας παντού την αντίσταση των Τούρκων. Και ο ιστορικός Διον. Κόκκινος γράφει: «Οι νικηταί δεν είχον έλεος δια κανέναν (...) κάθε ανθρώπινον αίσθημα είχε κοιμηθή εις τα στήθη των νικητών. Καμμία κραυγή προς οίκτον δεν εϋρισκον ακοήν (...). Η πόλις είχε μεταβληθή πλέον εις απέραντον οφαγείον».

Η αρπαγή, ο σκοτωμός και ο όλεθρος κράτησαν τρεις ημέρες. Η θεομηνία τούτη των αιμάτων άρχισε από την πύλη των Καλαβρύτων, που μόλις είχε κλείσει πίσω από τους Αρβανίτες. Η λεωφόρος από την Πύλη των Καλαβρύτων μέχρι το σατραπείο από λιθόστρωτο μετασχηματίσθηκε σε πτωματόστρωτο, «ούτε ο πεζός, ούτε ο ίππος επάτει επί της γης αλλ' επί πτωμάτων» (Φιλήμων) και ο Κολοκοτρώνης το επιβεβαιώνει στα απομνημονεύματά του «Το άλογο μου από τα τείχη έως τα σεράγια δεν πάτησε γη».

Φρικτός ήτο ο απολογισμός των σφαγών αλλ' όχι απολύτως ακριβής. Φαίνεται ότι περίπου 10 χιλιάδες Οθωμανοί και Εβραίοι, ένοπλοι και άμαχοι εφονεύθηκαν και 300 νεκροί από το Ελληνικόν στρατόπεδον.

Σε δέκα χιλιάδες ανεβάζει ο Φιλήμονας, τους σφαγμένους και σε οχτώ χιλιάδες τους αιχμαλωτισμένους. Ο Κολοκοτρώνης περνώντας από το παζάρι στάθηκε και κοίταξε τον πλάτανο, όπου οι Τούρκοι κρέμαγαν τους Έλληνας: Ε! πόσοι από το σόι μου κι από το Έθνος μου κρεμάστηκαν σ' αυτόν, είπε και πρόσταξε και τον έκοψαν.

Η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς χαρακτηρίζεται ως θεμέλιον και ύψιστο κραταίωμα της Επαναστάσεως. Ήταν η πρώτη και μεγάλη επιτυχία, που κέρδισαν οι Έλληνες εναντίον των τακτικών πολεμικών δυνάμεων των Οθωμανών. Η ενδοχώρα της Πελοποννήσου περιήρχετο στον αποκλειστικό έλεγχο των επαναστατών. Έτσι η Τριπολιτσά καθίστατο κέντρο πολιτικής και στρατιωτικής οργανώσεως και δράσεως ενώ η Πελοπόννησος εκαλείτο να μεταβληθεί σε μέγα και ασφαλές ορμητήριο των Ελλήνων για την απόκτηση της Ανεξαρτησίας της. Και μια προσπάθεια να καταστεί η πρώτη ελευθέρα πόλη, απαλλαγμένη από τις αθλιότητες του παρελθόντες.

Ακόμη η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς συγκίνησε βαθύτατα την ψυχή του αγωνιζομένου λαού που εξεφράσθηκε με ομάδα δημοτικών τραγουδιών από ολόκληρη την Ελλάδα.

Ο Εθνικός μας ποιητής διέθεσε αρκετές στροφές από τον Εθνικό Ύμνο για να ζωντανεύει την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς, τονίζοντας ότι μόνο βουτηγμένη στο αίμα η ελευθερία κατακτάται και βλάστησε μέσα «απ' τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά».

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Διονύσιος Σολωμός εκφράζουν το νόημα της ελευθερίας με την Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς. Ελευθερία ο ένας, ελεύθερη σκέψη ο άλλος, τα γερά αγκωνάρια που στέριωσαν τα θεμέλια του ελληνισμού και πρέπει να τα υπερασπιστούν οι νεότερες καταβολάδες στις κρίσιμες ημέρες που περνάει η πατρίδα μας.

Με αδιάσπαστη ενότητα να διαφυλάξουμε την Ελληνικότητα μας, έχοντας στο νου μας το σάλπισμα του ποιητή μας: «Μη λησμονάς, πως Έλληνα σ' έχει γεννήσει η Μοίρα κι εντός σου λάμπει αδάμαστη του Γένους σου η ψυχή». 

Νίκος Ι. Κωστάρας

Μαρούσι

Aρχαιρεσίες και νέο Διοικητικό Συμβούλιο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΑΙΪΚΩΝ “Ο Άγιος Ιωάννης”

Έπειτα από τις αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν στο πολιτιστικό κέντρο του χωριού μας την 16η Αυγούστου 2013, συγκροτήθηκε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) το οποίο απαρτίζεται από τα παρακάτω μέλη:
· ΠΡΟΕΔΡΟΣ : Κανελλόπουλος Γεώργιος
· Α’ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ & ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ: Δαβιλάς Δημήτριος·  Β’ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ & ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ: Κατριμουστάκης Εμμανουήλ
· ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ : Παυλή Αθανασία
· ΤΑΜΙΑΣ : Τσιούλος Ιωάννης
· ΜΕΛΟΣ & ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ :  Αλεξοπούλου Θεώνη· ΜΕΛΟΣ : Κοντογόνης Ηλίας

Για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                                  Ο Γραμματέας

Κανελλόπουλος Γεώργιος                   Παυλή Αθανασία

Στα Κακουραίικα κάποτε, το Δημοτικό Σχολείο ήταν διτάξιο με 150 μαθητές, σήμερα είναι κλειστό

Κοντά στη γέφυρα του ποταμού Αλφειού, στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού Τζαραχά, (υψόμετρο 430μ.) και στη δεξιά παραποτάμια κοιλάδα του Αλφειού στην Ηραιάτιδα χώρα του δήμου Ηραίας, νομού Αρκαδίας, είναι αραδιασμένα αμφιθεατρικά τα Κακουραίικα (υψόμετρο 280 μ.) πλαισιωμένα από πράσινο και λουσμένα με τα κρουσταλλένια νερά των πλούσιων δροσερών πηγών των, τα ζηλευτά κεφαλάρια που αποτελούν το συμπλήρωμα της διακόσμησης ενός αριστουργηματικού πίνακα. 

Συνολικά έχει έκταση 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα και απέχει 26 χιλιόμετρα από την ιστορική Δημητσάνα.

Στα Κακουραίικα υπάγονταν οι οικισμοί Αργιλίδι, Λαγάφτη, Μπάλα, Κολομπότσι και Καυλοχώρι, που σήμερα κατάντησαν τοπωνύμια.

Κάποτε, το Δημοτικό Σχολείο ήταν διτάξιο με 150 μαθητές. Σήμερα είναι κλειστό και πρόκειται να γίνει πνευματικό και λαογραφικό κέντρο. Υπάρχει κοινοτικό γραφείο και μνημείο πεσόντων ηρώων.

Μητροπολιτικός ναός της ενορίας είναι ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ενώ ο ναός του Αγίου Βασιλείου χαρακτηρίστηκε ιστορικό μνημείο. Υπάρχουν ακόμη τα εξωκλήσια Αγιάνη, Αγίου Γεωργίου, Αγίου Νικολάου, Αγίου Αθανασίου, Αγίου Κων/νου, Μεταμόρφωση του Σωτήρος και η Σπηλιά του Λαγάφτη. 

Τα Κακουραίικα "ύδατι καταρρείται" με αξιοθέατα κεφαλάρια Κεφαλόβρυσο Καρατζάς, Μπάλας και Γκολέμης που τροφοδοτούσε με τα νερά του πέντε νερόμυλους που σήμερα ερημώσανε και οι μύλοι και ο πύργος του Αγά.

______________________

https://www.facebook.com/groups/26697596164/

Καπετάνιε κράτα γερά....

Οι φίλοι και οι συμπατριώτες του καπετάν Νικόλα Κωστάρα ευχόμαστε
ταχεία ανάρρωση στην περιπέτεια υγείας που είχε.
Ο θαλασσόλυκος είναι από τα  γερά σκαριά και θα βγάλει το σκάφος
και από αυτή την φουρτούνα.
Καπετάνιε κράτα γερά....
Οι φίλοι σου σε περιμένουν για το καθημερινό καφεδάκι και την κουβέντα
στην πλατεία στο Μαρούσι.

                                                                     Π.Α.

Κακουρέϊκα Νέα

   ΚΑΚΟΥΡΑΙΪΚΑ*   

    

Μεγάλη επιτυχία είχε η καθιερωμένη εορτή της νεολαίας που οργάνωσε το βράδυ του Πάσχα ο σύλλογος. Η προσέλευση των νέων ήταν απερίγραπτη, το γλέντι συνεχίστηκε μέχρι πρωίας. Οι νέοι του χωριού μας και των γύρω χωριών χόρευαν τόσο παραδοσιακά τραγούδια όσο και μοντέρνους χώρους. Σερβιρίστηκαν ποτά και αναψυκτικά. Ευχαριστούμε πολύ τα παιδιά που βοήθησαν στην διεξάγωγή της γιορτής.

Οι πατριώτες μας το Πάσχα τίμησαν το χωριό μας, όμως το μόνο πρόβλημα που παρουσιάστηκε την Μεγάλη Εβδομάδα ήταν η μη τέλεση των Θείων Λειτουργιών τις πρέπουσες ώρες. Μεγάλη Παρασκευή ο Επιτάφιος διεξήχθη στις 3:00 το μεσημέρι ενώ η Ανάσταση έγινε το Μεγάλο Σάββατο στις 8:00 το βράδυ! Καλό θα ήταν η Ιερά Μητρόπολη, την Μεγάλη Εβδομάδα να μεταθέτει έναν ιερέα στο χωριό μας, διότι τις ημέρες του Πάσχα το χωριό μας συγκεντρώνει πάνω απο 300 άτομα. Είναι δύσκολο για τον παπα-Νίκο ο οποίος καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να εξυπηρετήσει 4 χωριά.

Στις 7 Μα'ίου τελέστηκε η Θεία Λειτουργία στο πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου στου Μπάλα. Χοροστάτησε ο παπα-Νίκος, την ταβέρνα ανέβαλε ο κ.Φώτης Μητρόπουλος με τα έσοδα να δωρίζονται στο εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου.

Μετά το Πάσχα έγινε βάφτιση στο χωριό μας, καθώς βαφτίστηκε το δεύτερο κοριτσάκι του Λαμπη Κωστάρα και το όνομα αυτής Παναγιώτα. Ο σύλλογος του εύχεται ολοψυχα να του ζήσει και να την δεί όπως επιθυμεί.

Ο σύλλογος 12 και 13 Αυγούστου προγραμματίζει καθαρισμό των πηγών Κεφαλόβρυσσο, Γκολέμη και σπηλιά Λαγάφτη. Παρακαλούμε θερμά τους πατριωτές και ιδιαίτερα τα νέα παιδία να δώσουν βροντερό παρόν σε αυτή την πρωτοβουλία του συλλόγου. Στο τέλος θα ακολουθήσει πικ-νικ στα βαθύσκια πλατάνια του Γκολέμη. 

Στις 5 Μα'ίου έγινε από τον καπετάν-Νικόλα Κωστάρα χρηματική δωρεά για την δημιουργία Βιβλιοθήκης στο πνευματικό πολιτιστικό κέντρο του χωριού μας. Υπεύθυνος για την κατασκευή της Βιβλιοθήκης ήταν ο Δημήτριος Κατριμουστάκης. Η Βιβλιοθήκη είναι αφιερωμένη στον ποιητή της ειρήνης Μήτσο Κατσίμη, η κόρη του Ζαϊρα μας διέθεσε τα βιβλία του συγγραφέα πατριώτη μας.

Καπετάν Νικόλα ο σύλλογος του χωριού σου σε ευχαριστεί θερμά και η πράξη σου αυτή να είναι παράδειγμα προς μίμηση για τους πατριώτες μας του εσωτερικού και εξωτερικού. Θα εκπληρώσουμε την επιθυμία σου να φτιαχτεί το Λαογραφικό Μουσείο του πνευματικού πολιτιστικού κέντρου του χωριού μας.

Τα πανηγύρια του Αυγούστου και οι καθιερωμένες γιορτές του συλλόγου θα πραγματοποιηθουν. Μέσα στον Ιούλιο θα βαφτούν οι δύο αίθουσες του πνευματικού πολιτιστικού κέντρου του χωριού μας, καθεπατριώτης που επιθυμεί να βοηθήσει να επικοινωνήσει με τον σύλλογο.

Θα παρακαλούσαμε τους πατριώτες μας του εξωτερικού να ενημερώνουν τον σύλλογο του χωριού τους για τις δραστηριότητές τους.

Έφυγε από την ζωή η 107χρονη γιαγιά Τασούλα Ιωάννου-Κατριμουστάκη.(του Μιχαλόγιαννη).

 Ο Θεός να την αναπαύσει και τα εγγόνια της να την θυμούνται.

                                                  

                           Για το Δ.Σ ο αντιπρόεδρος και υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων

                                                        Δημήτριος Δαβιλάς 

____________________

*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Αρκαδικό Βήμα" αρ. φ. 245 - Μάϊος 2013

ΜΑΝΑ, ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΛΑΣΜΑ

Στη γιορτή της μάνας

Του Νίκου Ι. Κωστάρα

«Ω γλυκύ μου έαρ γλυκύτατό μου τέκνον...» ανέκραζεν η Παναγία, η Μητέρα του Επουράνιου και στο πρόσωπό Της εκφραζόταν ο πόνος της Μάνας, της κάθε Μάνας. Της Μάνας που δεν έχει σύνορα, που δεν ξέρει χρώμα φυλής, της Μάνας που δημιουργεί την ίδια τη ζωή, την υψώνει, τη διακινεί και τη διαιωνίζει.

            Στη μητέρα έπεσε ο κλήρος να γεννά ζωή και να την οδηγεί στην τελειότητα με την αγάπη, τη στοργή, την αφοσίωση, την αυτοθυσία και το παράδειγμά της. Χωρίς τη μητέρα ο κόσμος δεν θα είχε ζωή και η ζωή δεν θα είχε κόσμο. Αν θελήσουμε να βρούμε την πηγή κάθε αξίας, θα φθάσουμε στην αγκαλιά της μάνας.

            Λαμπάδα αναμένη η καρδιά της μάνας καίγεται και φωτίζει κι ανοίγει τους δρόμους και για τα παιδιά της χτυπά ακόμη και μέσα από τον τάφο. Όσο αγράμματη κι αν είναι, τότε που φεύγουμε από κοντά της σταυρώνει το δρόμο μας και μας αποχαιρετά: «Τριανταφυλλένια η στράτα σου, κρινοσπαρμένοι οι δρόμοι, για χάρη σου ν’ ανθοβολούν και τα λιθάρια ακόμη...». Οι πονεμένοι και οι ξενιτεμένοι: «Αχ μανούλα μου» αναφωνούν και ζητούν στη μάνα το βοτάνι, που θα γιάννει τις πληγές και θα τους χαρίσει γαλήνη, θα γίνει στήριγμα κι ελπίδα.

            Μνήμες, ένα σωρό μνήμες ξεκλειδώνονται και βγαίνουν από τα βάθια της ψυχής του καθενός μας. Φροντίδες, κόποι, στερήσεις, δάκρυα, άγρυπνες νύχτες, έγνοιες ακοίμητες, γεμίζουν την καρδιά και τους καημούς κάθε Μάνας «της Μάνας που η καρδιά της είναι μια άβυσσος, στο βάθος της οποίας βρίσκεται πάντοτε η συγνώμη».

            Η Μάνα είναι το μοναδικό πλάσμα που δε ζητάει τίποτε για τον εαυτό της, αλλά θυσιάζει τα πάντα για τη ζωή και την ευτυχία των παιδιών της. «Γεννήτρα και τεχνήτρα της ζωής».

            Η Μάνα, Μητέρα, Μαμά, Μανούλα είναι εκείνη που το βυζαίνει και ξενυχτάει δίπλα του, το νανουρίζει, το ημερώνει, το παρηγορεί και το προσέχει σ’ όλη της τη ζωή. Μάνα θα πει υπομονή, στοργή κι αυταπάρνηση.

            Και καθώς τονίζει ο Δουμάς, επειδή ο Θεός δεν μπορεί να βρίσκεται παντού, γι’ αυτό έπλασε τη μητέρα. Ενώ ο ιερός Αυγουστίνος έλεγε: «Δώστε μου καλές μανάδες ν’ άλλάξω τη ζωή του κόσμου». Αλλά ποιού κόσμου, όπου στον κόσμο γίνονται πόλεμοι και ανθρωποθυσίες και απομένουν οι χαροκαμένες μάνες με κομματιασμένη την καρδιά και τον πόνο:

            Και άλλοι γράψανε για τη Μάνα, όπως η Μάνα του Γκόρκυ, της Περλ Μπακ και άλλων που δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στο μικρό αφιέρωμα για τη γιορτή της Μάνας, της Μάνας που είναι η πηγή της ζωής. «Ό,τι είμαι το χρωστώ στη μητέρα μου», έλεγε ο πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν. Για να μην αναφέρω το αριστούργημα του Γάλλου ακαδημαϊκού Ζαν Ρισπέν «Η καρδιά της μάνας».

Ένα φιλί ένα λουλούδι, ας είναι το καλύτερο δώρο η προσφορά μας για τη μητέρα, που γιορτάζει σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.

                                                           

                                                            Νίκος Ι. Κωστάρας

                        Πλοίαρχος Ε. Ν.

Μαρούσι