ΗΣΙΟΔΟΣ ΤΣΙΓΚΟΣ Το Λιοντάρι της Τρεμπεσίνας

Του Νίκου Ι. Κωστάρα

          Το Λιοντάρι της Τρεμπεσίνας αναπαύεται στο Κοιμητήριο Ζωγράφου από την 26 Αυγούστου 2009. Ένας έφηβος 95 ετών, ένας ψυχωμένος Έλ­λη­νας, ο Βετεράνος του Β^ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ησίοδος Τσίγκος, ο έφε­δρος ανθοπολοχαγός, διμοιρίτης και διοικητής του 11^ου λόχου του 14^ου Συν­τάγματος πεζικού Χανίων της 5^ης Μεραρχίας Κρητών.

          Είναι αυτός που ριψοκινδύνεψε για την κατάληψη του Υψώματος 1923 της Τρεμπεσίνας, που ελέγχει τα στενά της Κλεισούρας και το δημόσιο δρόμο προς Αυλώνα. Τόλμησε να αναρριχηθεί σαν αγριοκάτσικο στην χιονισμένη απροσπέλαστη βραχώδη και επικαλυπτομένη από πάγους δυτική πλευρά της Τρεμπεσίνας με άλλους επτά ψυχωμένους άνδρες του. Ηρωισμός τρέλας και απόγνωσης. Αυταπάρνηση για λύτρωση και ηρωικό θάνατο. Εκείνη την νύχτα της 29^ης προς 30 Ιανουαρίου 1941 έκρινε και την κατάληψη της κορυφής με τα αμπριά σκεπασμένα γεμάτα ιταλικό πολεμικό υλικό. Οι Ιταλοί αλπινιστές είχαν κατέβει εκείνη την ημέρα για να σωθούν από την χιονοθύελλα. Όταν επέστρε­ψαν βρήκαν τους Έλληνες να τους περιμένουν. Το άσπρο χιόνι βάφτηκε κόκκινο και η Τρεμπεσίνα έμεινε οριστικά στα Ελληνικά χέρια. Η κατάληψη της Τρεμπεσίνας σήμαινε και την αποτυχία της εαρινής επίθεσης του Μουσολίνι. Ακόμη η κατάληψη του υψώματος 1923 οφείλεται προσωπικά στον Ησίοδο Τσίγκο για το timing, όπως τονίζουν οι συμπολεμιστές του από στρατηγό με­χρι στρατιώτη, γιατί αν δεν αποφάσιζε να ανέβει εκείνο το απόγευμα στην κο­ρυφή την άλλη ημέρα θα ήταν αργά. Οι Ιταλοί θα είχαν πάει από τα χαράματα στην κορυφή. Σ’ αυτόν τον «τρελό» διοικητή του 11^ου λόχου, τον «γενναίο των γενναίων», που έγινε θρύλος, καταγράφεται η αποθέωση της ελληνικής ψυχής σ’ όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Ο ηρωισμός και η τόλμη. «Το δίπλωμα το παίρ­νει κανείς στη μάχη» είχε πει ο Μάρκος Μπότσαρης.

          Ο ήρωας της Τρεμπεσίνας τραυματίστηκε αργότερα προχωρώντας από Τρεμπεσίνα προς Σεντέλι. Στους μήνες εκείνους του πολέμου ο Ελληνι­κός τόπος μιλούσε για το Λιοντάρι της Τρεμπεσίνας, τον ηρωισμό της Ελλη­νικής ψυχής.

          Ο θρυλικός ήρωας τιμήθηκε με το χρυσούν Αριστείον Ανδρείας αλλά και το Μετάλλιον εξαιρέτων πράξεων για τις προσφορές του στα χρόνια της κατοχής υπηρετώντας στο Γενικό Νοσοκομείο Στρατού όπου εξασφάλιζε κρυ­φά γάλα για τα ορφανά.

          Με εισήγησή του το όριο για την αναπηρική σύνταξη μειώθηκε στο 10% αντί για 25% που ισχύει μέχρι σήμερα.

          Αργότερα όταν τελείωσε ο πόλεμος οι Ιταλοί του επέδωσαν εξαιρετικές τιμές, τέτοιες που δεν του απένειμε η Ελλάδα. Στο Reggio Emila της Β. Ιταλίας σε πανηγυρική εκδήλωση ο Νομάρχης τόνισε: «όλοι σας έχετε γνωρίσει τον Έλληνα, τον έχετε σπουδάσει, τον έχετε μελετήσει. Πάρτε τον Έλληνα χωρίς τα ελαττώματά του και τότε θα έχετε τον τιμημένο Τσίγκο Ησίοδο. Στο πρό­σωπό του ας τιμήσουμε τον Έλληνα Στρατιώτη και τον Έλληνα Άνθρωπο». Ο Ησίοδος Τσίγκος δεν ήταν μόνο ήρωας αλλά και άνθρωπος με Ελληνικές αρχές. Και όπως ο ίδιος εξομολογείτο «αν η διδασκαλία του Χριστού είναι αγάπη δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να κάνω για την πατρίδα και τον αν­θρωπο». Ακόμη και στα 95 του χρόνια η Ελληνική ψυχή του χαλκέντερου βε­τεράνου παλλόταν από τον ίδιο πατριωτισμό αλλά και την πικρία του για τον ενδοτισμό και την αλλοτρίωση του τόπου. Σήμερα δυστυχώς ξεχάστηκαν οι θρυλικοί ήρωες. Τιμούνται άλλοι… με δημοσία δαπάνη!

          Ποτέ του δεν ζήτησε να εξαργυρώσει τις περγαμηνές του πατριωτισμού του. Ποτέ του δεν καυχήθηκε, γιατί είχε μικρασιατικές πνευματικές καταβολές και θήτευση κοντά στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Κράμα προσφυγιάς και κρητικής λεβεντιάς.

          Έφυγε με καθαρό το μυαλό μέσα στο σπιτικό του στο πλευρό της πο­νεμένης συζύγου του Αγορίτσας και τα τρία παιδιά του, τον Νικόλαο, τον Ησί­οδο και τον Ορέστη αλλά και τον εγγονό του Ησίοδο.

          Πρέπει να είναι υπερήφανοι οι δικοί του αλλά και εμείς που τον γνωρί­σαμε και δεν μπορούμε να τον ξεχάσουμε. Πώς να τον ξεχάσω στην επισκεψή του στην εγχείρισή μου στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, που τον γνώριζα μόνο τη­λεφωνικά. Πολλά κείμενά του μου ταχυδρόμησε και αξέχαστες θα μείνουν οι τηλεφωνικές μας συνομιλίες. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον αληθινό πατρι­ωτισμό του, τις ελληνικές αρχές για την ελληνική γλώσσα και για τον Άνθρωπο και την απογοήτευσή του για την σημερινή κατάντια της κοινωνίας μας.

          Είχε μια προσωπικότητα που ενέπνεε σεβασμό, αξιοπρέπεια και λε­βεντιά. Η προσωποποίηση του γνήσιου Έλληνα, του Ήρωα και Ανθρώπου και Καλού οικογενειάρχη.

          Για όλους εμάς δεν έφυγε η μνήμη και θα παραμένει ζωντανή με πα­ρακαταθήκη τις ελληνικές αρχές και παράδειγμα για τις νεότερες καταβολάδες. Καλό σου ταξίδι Λιοντάρι της Τρεμπεσίνας στη χώρα της Ελληνικής Αιωνιό­τη­τας.

Καπετάν Νικόλας Ι. Κωστάρας

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

http://www.agioritikovima.gr

Κλέφτικο Κολοκοτρωναίικο τραγούδι

Στην Μνήμη του μπάρμπα Σταύρου Π. Αϊβαλή από το  Ελληνικό Γορτυνίας
που του άρεσε και το τραγουδούσε....


Τα κλέφτικα τραγούδια δημιουργήθηκαν στην περίοδο της Τουρκοκρατίας εποχή που αρχίζει το "αρματολίκι", η έντονη επαναστατική δράση των Ελλήνων κλεφτών και αρματολών. Η φήμη των Κολοκοτρωναίων ως κλεφτών και αρματολών έχει λάβει ανά τους αιώνες διαστάσεις θρύλου. Τα κατορθώματά τους εξυμνούνται από πολλά τραγούδια της προεπαναστατικής περιόδου, όσο και των χρόνων του Αγώνα. Κυρίως εξυμνείται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, στον οποίον σε μέγιστο ποσοστό οφείλουμε την ελευθερία μας. Εντοπίζεται σε όλη την Πελοπόννησο με επίκεντρο την Αρκαδία, από όπου και κατάγεται η ξακουστή οικογένεια των Κολοκοτρωναίων
Το βίντεο είναι από τον τάφο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στο Α' νεκροταφείο Αθηνών

ΨΗΦΙΣΤΕ ΕΔΩ http://www.lifeisgood.gr/videos/omada.

Εφημερίδα "Αρκαδικό Βήμα" - "Η Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς" του Νίκου Κωστάρα

Έφυγε η Μαρία Δημητρίου Ανδριόπουλου (από Βουτσαρά)

   ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ    

Στις 24 Αυγούστου 2013 έφυγε έτσι στα ξαφνικά νεότατη η χιλιολατρεμένη μοναχοκόρη Μαρία, του διαπρεπούς ομότιμου καθηγητού Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπ. Θεσσαλονίκης Δημητρίου Ανδριόπουλου (από Βουτσαρά). 

Η νεκρώσιμη ακολουθία τελέστηκε στον Ι. Ν Αγίων Αναργύρων Αμαρουσίου, με συμμετοχή και συμπαράσταση συγκλονισμένων συναδέλφων και φίλων του, από όλο τον Ελλαδικό χώρο. Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο Αμαρουσίου. 

Αιωνία της η μνήμη.

Νικ. Κωστάρας

Μαρούσι

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου  θα τελεστεί  το μνημόσυνο της Μαρίας Δημ. Ανδριοπούλου στον Ι. Ν Αγίων Αναργύρων Αμαρουσίου, μετά την Θεία Λειτουργία.

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

Απελευθέρωση και όχι άλωση της Τριπολιτσάς. Οι Τούρκοι ήσαν οι κατακτητές και οι Έλληνες ήσαν οι ελευθερωτές. Γι' αυτό πρέπει να ομιλούμε περί απελευθερώσεως της Τριπολιτσάς από τον Τουρκικό ζυγό μετά από πεντάμηνη πολιορκία.

Η Τριπολιτσά ήταν απόρθητο κάστρο και είχε εφτά πύλες με διπλές πολεμίστρες και τάπιες με μεγάλα κανόνια. Η Τριπολιτσά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν το σπουδαιότερο οχυρό της Πελοποννήσου. Ήταν η έδρα του πασά του «Μορέως».

Η απελευθέρωσή της ήταν το όνειρο και το στρατηγικό σχέδιο του Γέρου του Μοριά. Πίστευε ότι πέφτοντας το κάστρο του Μοριά στεριώνει η Επανάσταση. Γι' αυτό Κολοκοτρώνης και Τριπολιτσά βρίσκονταν σαν δύο έννοιες συνυφασμένες. Το όνομα της Τριπολιτσάς, χάριν της Ιστορίας, έχει συνδεθεί με το όνομα του αρχιτέκτονα της πολιορκίας και της απελευθερώσεως της, του συντελεστή της μεγαλειώδης νίκης, το πάρσιμο του απόρθητου κάστρου του Μοριά.

Πράγματι, η σύλληψη και η οργάνωση της πολιορκίας της Τριπολιτσάς οφείλεται στην  στρατιωτική ευφυΐα και οξυδέρκεια του αρχιστρατήγου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Πίστευε και αγωνιζόταν να χτυπήσει τον εχθρό στην κεφαλή, χωρίς να εγκαταλείψει την πολιορκία των λοιπών κάστρων. Ενώ διαφορετικά σκέπτονταν οι άλλοι οπλαρχηγοί. Τελευταία όλοι συμφώνησαν με το στρατηγικό πολεμικό σχέδιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Έτσι άρχισε να περισφίγγεται ο κλοιός της Τριπολιτσάς. Η θηλιά έσφιξε. Δέκα χιλιάδες αγωνιστές είχαν μπλοκάρει πιο σφιχτά τα τείχη της Τριπολιτσάς. Οι Έλληνες πολιορκητές αρχικώς ήσαν 6.000 και τελικώς 10.000 προ της μάχης της Γράνας με 20.000 κατά τις παραμονές της πολιορκίας. Ξεκίνησαν την Επανάσταση, απαράσκευοι, άοπλοι, άπειροι, απείθαρχοι και σχεδόν άσιτοι. Αλλά «οι αγύμναστοι και απόλεμοι επαναστάτες, οι διαλυόμενοι με τους πρώτους τουρκικούς πυροβολισμούς και εγκαταλείποντας τους οπλαρχηγούς των, αφ’ ης συνειδητοποίησαν τον πέριξ της Τριπολιτσάς αγώνα επειθάρχησαν και επολέμησαν μέχρι αυτοθυσίας» όπως τονίζει ο ιστορικός Τάσος Γριτσόπουλος.

Ο Φωτάκος υπολογίζει την δύναμη της τουρκικής φρουράς σε 16.000 με άφθονο πολεμικό υλικό, τροφοδοσία, πειθαρχία, διαθέτοντας επιπλέον ιππικό και πυροβολικό.

Στις 23 Σεπτεμβρίου, ημέρα Παρασκευή ο Κεχαγιάμπεης κάλεσε μικρούς και μεγάλους σε συνέλευση για να ξεκαθαρίσουν τι τους απόμενε να κάμουν. Κατά την ώρα της γενικής συνελεύσεως στο σεράγι από τον Κεχαγιάμπεη, οι φυλακές στις τάπιες είχαν αδυνατίσει γιατί οι περισσότεροι βρίσκονταν στην συνέλευση. Οι Έλληνες ξεχύθηκαν μέσα στην Τριπολιτσά συντρίβοντας παντού την αντίσταση των Τούρκων. Και ο ιστορικός Διον. Κόκκινος γράφει: «Οι νικηταί δεν είχον έλεος δια κανέναν (...) κάθε ανθρώπινον αίσθημα είχε κοιμηθή εις τα στήθη των νικητών. Καμμία κραυγή προς οίκτον δεν εϋρισκον ακοήν (...). Η πόλις είχε μεταβληθή πλέον εις απέραντον οφαγείον».

Η αρπαγή, ο σκοτωμός και ο όλεθρος κράτησαν τρεις ημέρες. Η θεομηνία τούτη των αιμάτων άρχισε από την πύλη των Καλαβρύτων, που μόλις είχε κλείσει πίσω από τους Αρβανίτες. Η λεωφόρος από την Πύλη των Καλαβρύτων μέχρι το σατραπείο από λιθόστρωτο μετασχηματίσθηκε σε πτωματόστρωτο, «ούτε ο πεζός, ούτε ο ίππος επάτει επί της γης αλλ' επί πτωμάτων» (Φιλήμων) και ο Κολοκοτρώνης το επιβεβαιώνει στα απομνημονεύματά του «Το άλογο μου από τα τείχη έως τα σεράγια δεν πάτησε γη».

Φρικτός ήτο ο απολογισμός των σφαγών αλλ' όχι απολύτως ακριβής. Φαίνεται ότι περίπου 10 χιλιάδες Οθωμανοί και Εβραίοι, ένοπλοι και άμαχοι εφονεύθηκαν και 300 νεκροί από το Ελληνικόν στρατόπεδον.

Σε δέκα χιλιάδες ανεβάζει ο Φιλήμονας, τους σφαγμένους και σε οχτώ χιλιάδες τους αιχμαλωτισμένους. Ο Κολοκοτρώνης περνώντας από το παζάρι στάθηκε και κοίταξε τον πλάτανο, όπου οι Τούρκοι κρέμαγαν τους Έλληνας: Ε! πόσοι από το σόι μου κι από το Έθνος μου κρεμάστηκαν σ' αυτόν, είπε και πρόσταξε και τον έκοψαν.

Η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς χαρακτηρίζεται ως θεμέλιον και ύψιστο κραταίωμα της Επαναστάσεως. Ήταν η πρώτη και μεγάλη επιτυχία, που κέρδισαν οι Έλληνες εναντίον των τακτικών πολεμικών δυνάμεων των Οθωμανών. Η ενδοχώρα της Πελοποννήσου περιήρχετο στον αποκλειστικό έλεγχο των επαναστατών. Έτσι η Τριπολιτσά καθίστατο κέντρο πολιτικής και στρατιωτικής οργανώσεως και δράσεως ενώ η Πελοπόννησος εκαλείτο να μεταβληθεί σε μέγα και ασφαλές ορμητήριο των Ελλήνων για την απόκτηση της Ανεξαρτησίας της. Και μια προσπάθεια να καταστεί η πρώτη ελευθέρα πόλη, απαλλαγμένη από τις αθλιότητες του παρελθόντες.

Ακόμη η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς συγκίνησε βαθύτατα την ψυχή του αγωνιζομένου λαού που εξεφράσθηκε με ομάδα δημοτικών τραγουδιών από ολόκληρη την Ελλάδα.

Ο Εθνικός μας ποιητής διέθεσε αρκετές στροφές από τον Εθνικό Ύμνο για να ζωντανεύει την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς, τονίζοντας ότι μόνο βουτηγμένη στο αίμα η ελευθερία κατακτάται και βλάστησε μέσα «απ' τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά».

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Διονύσιος Σολωμός εκφράζουν το νόημα της ελευθερίας με την Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς. Ελευθερία ο ένας, ελεύθερη σκέψη ο άλλος, τα γερά αγκωνάρια που στέριωσαν τα θεμέλια του ελληνισμού και πρέπει να τα υπερασπιστούν οι νεότερες καταβολάδες στις κρίσιμες ημέρες που περνάει η πατρίδα μας.

Με αδιάσπαστη ενότητα να διαφυλάξουμε την Ελληνικότητα μας, έχοντας στο νου μας το σάλπισμα του ποιητή μας: «Μη λησμονάς, πως Έλληνα σ' έχει γεννήσει η Μοίρα κι εντός σου λάμπει αδάμαστη του Γένους σου η ψυχή». 

Νίκος Ι. Κωστάρας

Μαρούσι

Aρχαιρεσίες και νέο Διοικητικό Συμβούλιο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΑΙΪΚΩΝ “Ο Άγιος Ιωάννης”

Έπειτα από τις αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν στο πολιτιστικό κέντρο του χωριού μας την 16η Αυγούστου 2013, συγκροτήθηκε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) το οποίο απαρτίζεται από τα παρακάτω μέλη:
· ΠΡΟΕΔΡΟΣ : Κανελλόπουλος Γεώργιος
· Α’ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ & ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ: Δαβιλάς Δημήτριος·  Β’ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ & ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ: Κατριμουστάκης Εμμανουήλ
· ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ : Παυλή Αθανασία
· ΤΑΜΙΑΣ : Τσιούλος Ιωάννης
· ΜΕΛΟΣ & ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ :  Αλεξοπούλου Θεώνη· ΜΕΛΟΣ : Κοντογόνης Ηλίας

Για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                                  Ο Γραμματέας

Κανελλόπουλος Γεώργιος                   Παυλή Αθανασία